Coś się przytkało

Potrzeba mi jednego, dwóch meczów na przełamanie, a wtedy zaskoczę - przekonuje Remigiusz Lasoń, który miał być jednym z liderów beniaminka, ale na razie zawodzi.

Gdy w sezonie 2003/04 22-letni wówczas Remigiusz Lasoń w 30 meczach zaliczył 211 bramek, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji najskuteczniejszych strzelców ligi, do Zabrza napłynęło mnóstwo ofert. Ostatecznie utalentowany rozgrywający przeniósł się tuż za miedzę, do Olimpii Piekary Śląskie. Stamtąd trafił do Puław. Po kilku mniej udanych sezonach, z końcem poprzedniego roku rozwiązał kontrakt z Azotami i w rundzie wiosennej wrócił do Zabrza. Miejscowi działacze nie kryli, że wiążą z nim spore nadzieje. Problem jednak w tym, że z powodu kontuzji zawodnik nie grał przez prawie pół roku. Pewnie zmierzający do Superligi NMC Powen liczył się więc z tym, że Lasoń wróci na parkiet w tym sezonie i pomoże beniaminkowi w podboju elity. Tymczasem... - Ewidentnie coś nam się przytkało na rozegraniu. Szczególnie z lewej strony. Próbowałem kilku wariantów, ale nic nie skutkuje - rozkłada ręce Bogdan Zajączkowski, szkoleniowiec zabrzan. - Naszą siłą są głównie skrzydła, które biegają do kontrataków. W drugiej linii rzeczywiście jest problem - bije się w piersi Remigiusz Lasoń, który dotąd zaliczył jedynie trzy trafienia. - Długo zbierałem się po tej kontuzji. Latem mocno pracowałem, żeby być gotowy z pierwszym gwizdkiem. Zrzuciłem sporo kilogramów i fizycznie jestem już w porządku. Brakuje mi jednak ogrania. Trener na tyle jeszcze mi nie ufa, abym miał szanse grać w dłuższym wymiarze. Koledzy są bardziej zgrani. Przez tę przerwę nie złapałem jeszcze odpowiedniego rytmu. Gram w Superlidze 10 lat i wiele już przeżyłem. Dlatego wiem, że trzeba cierpliwości, a forma przyjdzie. Potrzeba mi jednego, dwóch meczów na przełamanie - tłumaczy rozgrywający.
Podobnego zdania jest trener. - W sporcie, tak jak w życiu. Jak coś się zatrzyma, to trudno ruszyć. Takim właśnie przypadkiem jest Remigiusz. Motorycznie wrócił już do dyspozycji sprzed kontuzji. Ale nie ma jeszcze tego ogrania. Nikt nie patrzy w przeszłość, że kiedyś był superstrzelcem. Liczy się stan obecny. A na dziś nominalnie pierwszym lewym rozgrywającym jest Łukasz Stodtko. Remigiusz walczy o rolę zmiennika z Łukaszem Achrukiem. To z pewnością ułatwi mu ponowne złapanie rytmu i gdy tylko udowodni, że przeskoczył kolegów, będzie mógł liczyć na „większe granie” - mówi Zajączkowski.

Rozmawiał Mariusz Polak